Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2015

Βάλσαμο


τίποτα πια δεν είναι δικό μου
θα' ναι για την μοναξιά που κουβαλάω
τιμωρία η προσμονή
αφού δεν χορταίνουν τα μάτια μας
απλώνω το χέρι και σου χαιδεύω το πρόσωπο
να σε δω να ευχαριστιέσαι την αφή
άτιμη τρυφερότητα κουλουριασμένη γυμνή
ζητώντας πάντα ανταλλάγματα
κορόιδεψέ με όσο θές
με ομόρφυνες!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αναγνώστες